Corona confessions

Ik denk dat Corona ons allemaal veranderd heeft, niemand uitgezonderd. Of je jong of oud bent, alleen bent of een gezin hebt, voor of tegen de maatregelen: Corona raakt ons allemaal. En veranderde ons misschien wel voor de rest van ons leven. Vandaag deel ik mijn Corona confessions: dingen waarvan ik nooit had gedacht dat het mij zou gebeuren.

Corona confessions: nooit meer dezelfde?

Wat mij het meest is bijgebleven van het begin van Corona hier in Nederland, nu bijna een jaar geleden? De paniek die ik voelde toen mensen massaal begonnen te hamsteren. Ik hoorde overdag al van collega’s dat zij inderdaad ook voorraad ingeslagen hadden. Dat ze hun partner die dag naar de supermarkt gestuurd hadden. En die kwam terug met verhalen over lege schappen, geplunderde stellingen en chaos in de winkels. En ik? Ik was niet voorbereid, ik had niets van voorraad ingeslagen en vooral: ik durfde die avond niet naar de winkel. Bang voor het beeld wat ik in real life onder ogen zou zien, voor misschien wel boze mensen, voor wat het mentaal met me zou doen.

Dus ik besloot om met mijn volgende boodschappen bestelling dan maar wat extra dingen te kopen. Maar die volgende bestelling liet nog op zich wachten. Buiten het feit dat mensen massaal toiletpapier insloegen, ging men blijkbaar ook massaal online boodschappen doen. Waardoor ik iedere keer misgreep bij het inplannen van een bezorgmoment. Nog meer paniek… Wat als de winkels nou echt dicht gingen? Wat als ik geen eten kon kopen? Inmiddels weet ik dat de supermarkten altijd open zullen blijven, maar op dat moment was alles nog zo onbekend, zo onzeker. Uiteindelijk heb ik om half 1 ‘s nachts een bezorgmoment kunnen inplannen, en kon ik een en ander bestellen. Nog steeds maar beperkt, er was veel uitverkocht op dat moment. Maar een paar dagen later was dat al verbeterd, en kon ik gewoon al mijn boodschappen bestellen.

Hamsteren op kleine schaal

Ik heb toen een pak toiletpapier extra besteld, en wat voorraad voor nood. Een paar zakken kant en klare soep, een paar pakken houdbare melk, brinta en een paar broden in de vriezer. Daarmee zou ik het wel een week of twee redden mochten we echt ‘op slot’ gaan. Wat we uiteindelijk niet gingen natuurlijk. Die tas met extra boodschappen heb ik boven neergezet, en uiteindelijk nooit echt nodig gehad. Het meeste heb ik inmiddels wel opgemaakt, al heb ik nu altijd wel net iets meer voorraad in huis dan vóór Corona.

Waar ik nog steeds echt een kleine voorraad van in huis heb, is toiletpapier. Ik ben als de dood dat mensen weer gaan hamsteren, en tegelijk schaam ik me er ook een beetje voor. Ik heb een paar bestellingen achter elkaar 1 pak extra besteld, waardoor ik op een gegeven moment best even vooruit kon 😉 Iedere keer als ik mijn tweewekelijkse boodschappen bestel, overweeg ik om dit keer geen toiletpapier te bestellen. Omdat ik meer dan genoeg heb staan. Maar uiteindelijk bestel ik dan toch maar weer, wel de normale hoeveelheid inmiddels hoor 😉 Dat voorraadje, daar kan ik nog even geen afstand van doen. Ooit, als alles weer ‘normaal’ is…

The colours of my life

Te moe voor alles…

Vermoeidheid is iets wat ik van veel mensen om me heen hoor, ook ik heb er behoorlijk last van. Richting het einde van het jaar werd die vermoeidheid slopend, gelukkig was ik na Kerst een paar daagjes vrij. Maar dat was natuurlijk nooit genoeg om helemaal uit te rusten. En ik weet eerlijk gezegd ook niet of ik uitgerust raak zolang dit alles duurt. Alles kost gewoon meer energie, mijn hoofd staat nooit stil, je moet overal bij nadenken en ik maak me ook gewoon meer zorgen.

Begin van het jaar was ik een paar dagen zó moe, al bij het opstaan, dat ik bijna een uur moed moest verzamelen om op te staan. En eigenlijk ook te moe was om te douchen. Dat heb ik toen ook een paar dagen niet gedaan (niet een paar dagen achter elkaar hoor hihihi!). Iets wat ik een heel enkele keer op zondag wel eens doe, als ik de dag ervoor gelopen heb en daardoor pas in de loop van de middag gedoucht heb. Maar doordeweeks, als ik naar mijn werk moet, heb ik dat echt nog nóóit gedaan. Ik denk (hoop!) dat mijn collega’s niets gemerkt hebben (nu weten enkele het wel 😉 ), het is eigenlijk iets waar ik me best een beetje voor schaam.

Niet alleen negatief

Toch zijn het niet alleen negatieve dingen wat Corona met me gedaan heeft. Vooral de laatste tijd, sinds de vermoeidheid een beetje begint op te breken, ben ik wat liever voor mezelf. Hoef ik niet meer van alles persé te doen, en mag best een keertje overslaan. Dat is denk ik ook de enige manier om deze tijd door te komen, deze bizarre, onzekere en eenzame tijd. Ik hoop dat ik dat liever zijn voor mezelf ook vast weet te houden als dit alles achter de rug is.

In hoeverre heeft deze periode jou veranderd?

12 Comments on Corona confessions

  1. Karin
    15 februari 2021 at 21:31 (3 weken ago)

    De eerste Coronatijd, kwam ik samen met mijn man in lockdown. Die duurde uiteindelijk ruim 4 maanden. Familie, buren en vrienden zorgden voor boodschappen. Maar voordat de ellende begon, voelde ik al onrust vanaf december 2019 en had ik al een behoorlijke voorraad aangelegd. Ik denk dat de lessen van mijn moeder, die de tweede WO veel honger had gekend, er voor zorgde dat mijn antenne op tilt sloeg. Die onrust is gebleven. Inmiddels alweer in lockdown sinds oktober. Voel me steeds vaak afgestompt van de wereld om ons heen. De winterse week maakte gek genoeg veel emotie los. De kinderen straalden van geluk buiten. Ook volwassenen leken veel opgeruimder. Me nu voorgenomen, dat frisse opgeruimde gevoel vast proberen te houden. De wereld is voorgoed veranderd…
    Nu besef je maar dat alles precair op elkaar is afgestemd, en dat er zomaar een kink in de kabel kan komen. Koester alle lichtpuntjes en ben zo blij met alle lieve mensen om ons heen. We houden vol..het wordt beter!

    Beantwoorden
  2. Sophie
    15 februari 2021 at 10:45 (3 weken ago)

    Knap van jou dat je hier jouw gevoel openlijk beschrijft. Daar zullen vast wel veel mensen zich in herkennen. Ik heb persoonlijk nu veel minder last van de angst dan helemaal in het begin. Omdat ik nu ook verder kijk dan de reguliere media, ik kijk veel minder nieuws en probeer alles in de context te zien. De focus ligt bewust op angst en ik wil daar niet ‘intrappen’. Eens ik dat systeem een beetje doorhad, heeft het veel minder effect op mij en voel ik mij beter. Wat ik mij wel afvraag: waarom in godsnaam WC papier hamsteren? Dat is toch niet essentieel? Uiteindelijk, in nood, kan je ook in de douche gaan staan en je schoonspoelen. Toch? Zo dacht ik er toch over, ik heb nooit extra gekocht, heb ook geen voorraad thuis en heb nooit zonder gezeten.
    Mijn lessen uit Corona: niets is wat het lijkt, vrijheid is een illusie. En ik ga sowieso na Corona (wat dat ook betekent) veel minder met mensen afspreken omdat ik nu ervaar dat ik mij het beste voel met weinig mensen en ‘gedoe’ rondom mij. Lekker in mijn veilige cocon, wat sommigen eenzaam noemen maar wat voor mij rust is.

    Liefs uit België

    Beantwoorden
  3. Jeltje
    14 februari 2021 at 14:08 (3 weken ago)

    Wat een herkenbare blog heb je weer geschreven. Vooral het opletten op alles, het angstvallig om je heen kijken of je genoeg afstand hebt van andere mensen, maakt mij doodmoe. Ik ben bang dat ik na de corona 10 jaar ouder, bang, met mensenvrees en met smetvrees in mijn eigen bubbel blijf hangen. Weer niet op vakantie kunnen omdat ik nog geen vaccinatie heb gehad en het idee dat er oudere mensen en mensen met overgewicht straks wel mogen vliegen en op ons plekje op het strand in het buitenland in de zon liggen, maakt me ook opstandig, wat me ook weer energie kost. Het is wel goed om nu te merken, dat er meer waardering is voor dingen die altijd vanzelfsprekend waren, waar je niet zo bij stil stond en het lief zijn voor jezelf moeten we zeker vasthouden als alles weer wat normaler is!

    Beantwoorden
    • Ingrid
      16 februari 2021 at 00:07 (3 weken ago)

      Waarom maakt het je opstandig dat oudere mensen en mensen met overgewicht misschien weer mogen vliegen?

      Beantwoorden
      • Jeltje
        18 februari 2021 at 17:30 (2 weken ago)

        Omdat deze groepen voorrang krijgen bij het vaccineren. Het kan zomaar zijn dat als je niet gevaccineerd bent, je het vliegtuig niet in mag. Ik begrijp heel goed dat er bepaalde groepen mensen voorrang krijgen om gevaccineerd te worden om te proberen de druk op de zorg wat te verlagen, maar er komen wel steeds groepen bij die voorrang krijgen, waardoor gezonde mensen tussen de 18-60 jaar steeds later aan de beurt zijn om gevaccineerd te worden.

        Beantwoorden
  4. Miranda Aerts
    14 februari 2021 at 12:20 (3 weken ago)

    Wat goed dat je hier een blog over schrijft. We leven in een soort van Corona flow, van de ene persconferentie naar de volgende lockdown.
    We staan wel stil bij wat we denken en voelen maar als het de sombere kant op gaat, stoppen we dat maar weer snel weg.
    Veel lezers zullen zich wel herkennen in jouw verhaal, denk ik.
    Ik in elk geval wel. Bij mij kwam de pandemie samen met de overgang en dat maakte dat ik niet alleen fysiek maar ook mentaal in kleine cirkeltjes rond bleef lopen.
    Ik heb er hulp bij gezocht om dit te doorbreken en leer in deze tijd vooral mijn les om te accepteren dat de wereld, de mensen om mij heen, en ikzelf veranderen.
    Hou vol allemaal!

    Beantwoorden
    • Yolanda
      14 februari 2021 at 13:21 (3 weken ago)

      Met grote bewondering lees ik je blog, waar ik iedere week naar uitkijk. Ik heb niet veel mee gekregen van de Carona in het begin gestart met een nieuwe baan die in middels door de Carona ook weer gestopt is na 6 maanden thuis gewerkt te hebben. En in het begin van de Carona tijd verhuisd van Dinteloord naar Dorst. Waar het heerlijk wonen is en we iedere dag proberen een wandeling van min 4 kilometer te maken. In juni ons kleine gezin uit gebreid met een lieve teckel Bram. Nadat we in november van het jaar ervoor Floris hebben moeten laten inslapen. In januari dit jaar na twee weken werkeloos te zijn geweest weer een nieuwe baan gestart in Breda na 3 weken opleiding in Tilburg bij een groot transport bedrijf. Nee de Carona tijd heeft ons eigenlijk alleen maar een hoop liefde voor elkaar en onze mede mensen gebracht . Toch hoop ik dat iedereen er weer gezond uit deze Carona tijd komt. Veel liefs van mij voor jou en ieder die je blog volgt

      Beantwoorden
  5. Debbie
    14 februari 2021 at 10:15 (3 weken ago)

    Ik ben niet in paniek geweest maar voel mij wel 10 jaar ouder. Dus ja de vermoeidheid herken ik wel. Saaie avonden en niet veel om naar uit te kijken. Ook heb ik steeds dezelfde kleren aan maar dat maakt mij niks meer uit. Ik waardeer wel meer de kleine dingen en een wandeling naar Het Kruidvat is mijn wekelijkse uitje geworden;-) Ook ben ik veel meer online gegaan en heb leuke dingen gevonden waar ik inspiratie uit haal. Op gebied van kunst en persoonlijke ontwikkeling.

    Beantwoorden
  6. Tineke
    14 februari 2021 at 10:11 (3 weken ago)

    Zo herkenbaar! En wat kan jij dat prachtig verwoorden

    Beantwoorden
  7. Paola
    14 februari 2021 at 09:45 (3 weken ago)

    Volkomen begrijpelijk ❤

    Beantwoorden
  8. Janine
    14 februari 2021 at 09:42 (3 weken ago)

    Die vermoeidheid is heel herkenbaar voor mij . En simpele dingen zijn ineens soms best lastig. Ik merk dat ik sneller dingen vergeet . Juist omdat je overal bij na moet denken. En inderdaad extra lief zijn voor jezelf is heel belangrijk . Dikke knuffel

    Beantwoorden
  9. chucky1012
    14 februari 2021 at 09:06 (3 weken ago)

    Zeer herkenbaar…
    Het hamsteren dat had ik niet gedaan.
    Nou….
    Hier sloeg de vermoeidheid ook flink toe….

    Heel veel sterkte en liefs Xoxo

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.